علوم دام

پرورش گاو

Effects of gamma irradiation on ruminal protein degradation of soybean meal

اثرات پرتوتابی گاما بر تجزيه پذيري پروتئين كنجاله سویا در شكمبه گاو

علي نيكخواه¹، پروین شورنگ²، احمد زارع ³، غلامرضا رئیسعلی⁴ و علی اصغر صادقی⁵

¹استاد، ²دانشجوی دوره دکتری و ³دانشيار دانشگاه تهران، ⁴استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و پزشکی هسته ای و ⁵استادیار دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات

چکیده

اثرات پرتوتابی گاما بر تجزيه پذيري ماده خشك و پروتئين خام كنجاله سویا در شكمبه چهار رأس گاو ماده هلشتاین غیرشیرده مطالعه شد. تجزيه آماري داده ها در قالب طرح کاملاً تصادفي انجام شد. پرتوتابی گاما با دزهای 25، 50 و 75 کیلوگری[1] ، تجزيه پذيري مؤثر پروتئين خام كنجاله سویا را در سرعت عبور 5 درصد در ساعت به میزان 18، 31 و42 درصد کاهش داد(05/0>P). قابليت هضم روده ای پروتئين خام كنجاله سویای فرآيند نشده 68 درصد و براي كنجاله فرآيند شده با دزهای 25، 50 و 75 کیلوگری به ترتيب 5/70، 4/78 و 2/84 درصد بود. با افزایش دز پرتو گاما تجزیه پذیری پروتئین کنجاله سویا در شكمبه کاهش و قابليت هضم پروتئین در روده افزایش می یابد.

Abstract

This study was completed to determine effects of gamma irradiation on dry matter (DM) and crude protein (CP) degradation of soybean meal by using nylon bags technique. Ruminal nylon bags of untreated, 25, 50 and 75 kGy gamma irradiated soybean meal were suspended in the rumen of four Holstein dry dairy cows for up to 48 h. There were differences (P<0.05) between the effective rumen degradability values of untreated and gamma irradiated soybean meal CP. The effective DM and CP degradability of untreated and gamma irradiated soybean meal at a rumen outflow rate of 0.05/h were 72.3, 59.1, 55.6 and 51.1 % for DM, 69.7, 57.1, 47.9 and 40.2 % for CP, respectively. There were differences (P<0.05) between intestinal CP digestibility of untreated and gamma irradiated soybean meal. Intestinal CP digestibility of untreated, 25, 50 and 75 kGy gamma irradiated soybean meal was 68, 70.5, 78.4 and 84.2 %, respectively. In conclusion, gamma irradiation of soybean meal appeared to be effective in decreasing ruminal protein degradability and increasing intestinal protein digestibility.

ادامه مطلب

+ نوشته شده در دوشنبه 1386/09/26ساعت 4:7 بعد از ظهر توسط مهدی نامدار |

Effect of diets containing rapeseed meal or soybean meal on lactating Holstein cow responses

اثرجایگزینی کنجاله کلزا به جای بخشی از کنجاله سویا بر عملکردگاوهای شیری هلشتاین

مژگان مظهری، محسن دانش مسگران، علیرضا هروی موسوی[1]

چکیده

به منظور بررسی تاُثیر جایگزینی کنجاله کلزا به جای بخشی از کنجاله سویا در جیره گاوهای شیرده از 14راُس گاو تازهزای هلشتایندرقالب طرح کاملاً تصادفی بادو تیمار(تیمار یک شامل 95/10% کنجاله سویا و تیماردوشامل 85/10% کنجاله کلزا و41/1% کنجاله سویا) استفاده شد. مصرف خوراک، تولید وترکیب شیر به صورت تکراردرزمان مورد تجزیهوتحلیلآماری قرار گرفت. مصرف ماده خشک به طور معنی داری تحت تاُثیر تیمارها قرار گرفت(P<0/05) وبرای تیمار دودرمقایسه با تیمار یک کمتربود(94/19درمقابل54/20کیلوگرم درروز ). پروتئین شیر(88/28 درمقابل63/27گرم درکیلوگرم ) ومواد جامد فاقدچربی شیر(03/86درمقابل8/81گرم درکیلوگرم ) به طور معنی داری(P<0/05) درتیماردوبیشتراز تیماریک بود. تولید شیر، چربی، لاکتوزو نیتروژن اوره ای شیر به طور معنی داری تحت تاُثیر تیمارها قرار نگرفتند (P>0/05).

To study the effect of replacement of rapeseed meal instead of soybean meal, 14 early lactating Holstein Cows were assigned in a completely randomized design, with repeat measurement analysis for eight weeks. Experimental diets were contained 10/95% soybean meal in treatment 1(T1) and 10/85% rapeseed meal plus 1/41% soybean meal in treatment two (T2). Dry matter intake, milk yield and milk fat, protein, lactose and SNF were taken weekly. Dry matter intake was significantly differed between two treatments (p<0/05), and was lower for T2 compared with T1 (19/94 vs 20/54 kg/d). Milk protein (28/88 vs 27/63 g/kg) and SNF (86/03 vs 81/8 g/kg) were significantly higher (p<0/05) for T2 compared with T1. Milk fat, lactose and urea nitrogen were not different between two treatments (p>0/05).

ادامه مطلب

+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/09/14ساعت 11:28 قبل از ظهر توسط مهدی نامدار |

Considering Forage Nutrition in Starter Ration of Newborn Calves

بازنگری حضور علوفه در خوراک آغازين گوسالههای شيرخوار: اهميت ترکيبات فلاونوييدی بر شاخصهای رشد گوسالههای هلشتاين

سيد محمد جواد يعقوبی، حميد رضا رحمانی و غلامرضا قربانی

به ترتيب دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشيار و استاد گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکيده

به منظور بررسي اثرات خوراندن سطوح مختلف ترکيبات فلاونوييدی (گروه 1: ^5-10×3/7 گرم به ازای هرکيلوگرم وزن بدن، گروه 2: ^4-10× 3/7 گرم به ازای هر کيلوگرم وزن بدن ، گروه 3: ^3-10×6/3 گرم به ازای هرکيلوگرم وزن بدن و گروه شاهد) بر شاخصهای رشد گوسالههای شيرخوار، آزمايشي در قالب يك طرح كاملاً تصادفي بر روی 20 گوسالهی هلشتاين (2±7 روزه) صورت گرفت. مصرف ترکيبات فلاونوييدی توانست سن و وزن شيرگيری و مقدار مصرف علوفه را پس از شيرگيری تحت تاثير قرار دهد، اما بر ميزان افزايش وزن روزانه، بازده خوراک، ميزان مصرف کنسانتره و درصد روزها با امتياز مدفوع 2 و کمتر بی تاثير بود. نتايج اين تحقيق نشان داد که ممکن است حضور اين ترکيبات در جيرهی گوسالههای شيرخوار بخشی از يک برنامه در تغذيهی سنتی بوده که امروزه از آن غافل شدهايم، ليکن برای اظهار نظرهای قطعی در اين رابطه نياز به انجام تحقيقات بيشتری وجود دارد.

Considering Forage Nutrition in Starter Ration of Newborn Calves; Importance of Flavonoid Components on Growth Parameters of Holstein calves

Seyed Mohammad Javad yaghoubi, Hamid Reza Rahmani, Gholam Reza Ghorbani

Respectively, Graduate student, Associate professor and Professor of Animal Sciences Dept. of Isfahan University of Technology, 84156 Iran

In the natural animal production infants normally do not use concentrate, but in industrial nutrition systems in newborn calves concentrate has been substituted for forage. Regarding the existence of numerous flavonoids present in the plants and their chemical structure and relation with molecular challenge in the animal tissues seems interesting to look at their effect in this relation. In a completely randomized design 20 Holstein calves (7±2 d) in four groups received 7.3×10^-5, 7.3×10^-6, 3.6×10^-3 and 0 g/Kg BW of flavonoid’s components. The results showed that using flavonoid’s components affected (P< 0.05) the weaning age and weight and also forage consumption after weaning, but without any effect on other growth parameters. More research is essential to evaluate these components in calf’s nutrition.

ادامه مطلب

+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/09/08ساعت 4:43 بعد از ظهر توسط مهدی نامدار |